با اسم رمز مرمت، با هدف تخریب هویت گورستان ارامنه دولاب

در چند روز اخیر خبرهای ناگواری در رسانه ها و فضای مجازی درباره گورستان ارامنه دولاب منتشر شد، خبرهایی که نشان از تخریب هویت گورستان ارامنه دولاب است، البته با پوشش نام مرمت گورستان دولاب! تخریب و وندالیسم فرهنگی. ابتدا در بسته زیر خبرها را بخوانید …

[learn_more caption=”خبرهای گورستان ارامنه را اینجا بخوانید”] خبر شماره 1) حیف و میل پول بیت‌المال، این بار به بهانه قبرستان دولاب، دستگاه‌های نظارتی چرا به پرونده آرامستان‌های تاریخی ورود پیدا نمی‌کنند. نویسنده مرم اطیابی پایگاه خبری میراث باشی .

خبر شماره 2) صدراعظم نوری مطرح کرد؛ ایجاد میدان‌گاه صلح در گورستان ارامنه تهران، سمیرا خباز، خبرگزاری مهر .

خبر شماره 3) اقامتگاه در کنار دفن‌شدگان چندصدساله در دولاب تهران؟! سمیه ایمانیان، خبرگزاری ایسنا .

خبر شماره 4) بازدید اعضای شورای شهر از گورستان دولاب، خبرگزاری شورای خلیفه گری ارامنه تهران .

خبر شماره 5) سابقه تاریخی گورستان دولاب نباید تحریف شود، سمیرا خباز، خبرگزاری مهر .

خبر شماره 6) فعالان میراث فرهنگی خواستار ورود دستگاه های نظارتی به پرونده آرامستان های تاریخی پایتخت شدند. حیف و میل بیت المال این بار به بهانه قبرستان دولاب ، فاطمه مراد زاده ، روزنامه جام جم .

خبر شماره 7) بازدید از آرامستان ارامنه دولاب، صفحه اینستاگرام محمدجواد حق شناس .

خبر شماره 8) خطر بزرگ در کمین گورستان تاریخی دولاب، هویت تاریخی و اصالت منظر گورستان دولاب در معرض تهدید قرار دارد ، صفحه تهران قدیم .

خبر شماره 9) هویت تاریخی و اصالت منظری گورستان دولاب در خطر قرار دارد. رضا شیرازیان، پژوهشگر و … صفحه ایران نگاری .

خبر شماره 10) آرامستان دولاب نيازمند باززنده ‌سازي است نه احياء کارکرد، تارنمای خانه ما .

[/learn_more]

حالا چند سوال در ذهن من شکل گرفته و امیدوارم، مدیران پاسخ بدهند؛

1 ) ساخت اقامتگاه بومگردی در گورستان تاریخی! یا دوستان نمی دانند تعریف اقامتگاه چییست! یا اصلا نمی دانند بوم گردی چه سازوکاری دارد، فقط من از آنها می خواهم بپرسم براساس کدام الگوی جهانی می خواهید در قبرستان اقامتگاه بسازید، چه کسی راضی می شود در گورستان شب را صبح کند. خود شما آیا یک شب در قبرستان می خوابید؟

شما معاون میراث این سرزمین هستید واقعا! کدام مشاور به شما اعلام کرده که در گورستان مهمانپذیر ساخته شود؟

2) تغییر نام میدان 70 ساله ارامنه به نام میدان صلح!؟ این میدان از دهه 30 به نام میدان ارامنه مشهور بوده ، در نقشه های قدیمی اسناد موجود است، چرا می خواهید هویت و نام ارامنه را حذف کنید؟ نامش را می خواهید میدان صلح بگذارید؟ در گورستانی که بشتر دفن شدگان در آن برای جنگ بوده اند یا متجاوزین و مستشاران نظامی! چه کسی یا کسانی به شما مشاوره داده اند و یا اجازه داده اند هویت 60 ساله یک شهر را تغییر دهند؟ مردم را بی هویت نکنید …

3) چه کسی به شما گفته اینجا آرامستان پروتستانها است؟ کدام مشاور! چه زمانی این آرامستان ثبت جهانی شده؟ به غیر از مجموعه کاخ گلستان تا به حال هیچ اثری از شهر تهران در فهرست ثبت جهانی یونسکو ثبت جهانی نشده است! اگر شما این کار را کرده اید اعلام کنید تا همه بدانند …

4) تغییر نام گورستان ارامنه دولاب به نام؛ بهشت مریم!! با این بهانه که اینجا همه مسیحی هستند! و ما بهشت زهرا داریم، چرا بهشت مریم نداشته باشیم! خودتان می گوئید تحریف نکنیم و بعد می خواهید گورستان ارامنه دولاب را که از دوره قاجار به این نام مشهور بوده را تغییر دهید؟

گورستان ارامنه دولاب نامی است که در تمامی اسناد تاریخی قاجار، پهلوی و حتی جمهوری اسلامی به نام ارامنه دولاب شناخته شده، تحریف تاریخ نکنید، دوست دارید بهشت بسازید؟ بروید یک بهشت جدید احداث کنید و نامش را مریم بگذارید. تاریخ را تحریف نکنید …

5) ساختمان سازی در محوطه تاریخی! می خواهید در محوطه تاریخی آرامستان که ثبت ملی هم شده، ساختمان بسازید، ساختمان تالار ملل، وزارت میراث به شما این اجازه را داده که اگر داده وامصیبت ها، می گونید در فکر ساختن ساختمان موزه هم هستید!؟
6) می گویند؛ چهل سرویس بهداشتی در این مجموعه ساخته اید یا می خواهید بسازید! چهل سرویس بهداشتی در یک آرامستان متروکه، خوشحال می شوم طرح مشاور و طرح توجیهی پروژه را ببینیم، بر اساس کدام منطق؟

7) بستن خیابان و گذر عمومی! می گویند؛ مشاور و مشاوران طرح ارائه کرده اند و کارفرما (که شهرداری است) طرح خود را دارد اجرا می کند، مگر قرار نبود خیابان زیرگذر داشته باشد؟ به کدام دلیل راه عبوری مردم را می بندید؟ اجرای پروژه عمرانی در سایت تاریخی و میراثی آن هم توسط سازمانهای غیر میراثی با کدام منطق است، آیا اصلا میراث بر پروژه نظارت دارد؟ اصلا طرح ناظر دارد؟
8) اجرای پروژه قبل از اخذ مصوبه شورای شهر توسط مجری! طرح از 4 ماه پیش شروع شده، چرا جلسه 16 آذر تشکیل شده است، اخذ مصوبه پس از اتمام پروژه!
9) می گویند؛ این اعتبار برای مرمت و جانبخشی به تمام گورستان های تاریخی شهر تهران اختصاص دارد، چرا فقط در این آرامستان هزینه می شود، چرا به فکر یکسان سازی و تخریب قبور در گورستان امامزاده عبدالله و ابن بابویه نیستید، چرا به فکر گورستان ظهیرالدوله نیستید، اگر اعتبار برای این پروژه پادار شده است، بفرمایید من این خط را حذف کنم!

دل نویس) خاطرم هست در سال 1395 به صورت مردم نهاد و با کمک دوستان عزیزم، برنامه جانبخشی برای آرامستان دولاب گذاشتیم ، بدون هیچ هزینه و تنها با کمک دوستان مهربان سفرنویس، مردم ما سرزمینشان را دوست دارد، از جیب خودشان، از جان خودشان و از تمام وجود خوشان برای این سرزمین مایه می گذارند، پول بیت المال را حرام نکنید.

[learn_more caption=”حرف آخر”] شوربختانه، حال امروز این آرامستان خوب نیست، خفتگان نفسی برای فریاد ندارند وگرنه حتما صدایشان به گوشمان می رسید. مزارها و سنگ های بسیار ارزشمند و خاچکارهای زیبایی که محصول دوران غیبت کامپیوترها و ماشین های مدرن‌ و همه ساختۀ هنر دست سنگ تراشان هستند، در زیر باد و باران و آفتاب، هر روز رو به نابودی می روند. بارش برف و باران باعث خراب شدن بسیاری از سنگ ها شده است. شکسته شدن درخت ها و افتادن آنها بر روی مزارها، تعداد زیادی از صلیب ها و سنگ های ارزشمند را تخریب کرده است. در اکثر مزارها،‌ فلزات و تزئینات به کار رفته در سنگ ها،‌ به کلی ربوده شده اند.‌ قاب های برنزی و نقره کاری شده،‌ حروف اسم ها،‌ تصاویر افراد و حتی خود صلیب ها را بی رحمانه برده اند. مهار نکردن شبکۀ آبیاری و جوی ها،‌ در هر نقطه ای علفی هرز رویانده که در بعضی سنگ ها سبب بروز آسیب فیزیکی شده، چاله ها و حفره هایی که محل تجمع موش ها و جانوران دیگر شده است و پنجره ها و نورگیرهای دو آرامگاه مسقف آرامستان شکسته شده و ناقوسی هم بر بام مادور (کلیسای کوچک) دیده نمی شود. در این نوشته قصد نوشتن از اهمیت این آرامستان نیست ، چون بر همه مبرهن است اما آیا ارزش ندارد فکری هم به حال مکانی تاریخی کرد که مزارهایی از سدۀ هجدهم میلادی دارد؟ چون حداقل احساس مسئولیت را می توان به کارهای بدون هزینه نشان داد. اما سؤالی که به ذهن می رسد این است که چه برنامه ای در توجیه این رفتار نتظیم شده است. در این شرایط سخت اقتصادی ،‌ انتظار کارهای پرزحمت و پرهزینه از مسئولان نیست. اینجا نیازمند اندکی توجه و دلسوزی است. اینجا مکانی شده برای گرفتن عکس یادگاری در روزهای آخر مدیریت های 4 ساله، یا گرفتن عکس های مدلنیگ توسط برخی مجریان تور … هرچه که هست، این مکان، توجه و مسئولیت پذیری همۀ ما را می طلبد. چرا که جزئی از میراث تاریخی و فرهنگی معاصر ماست.[/learn_more]

ته نویس) این گزارش را تقدیم می کنم به تمامی هم وطن های مسیحی ایرانی، به امید روزهای روشن