گزارش

شهرداری طرق رود با سیمان‌کاری و محصور کردن پای یکی از چنارهای کهنسال و نمادین این روستا، جان این میراث طبیعی و تاریخی را در معرض نابودی قرار داده است. چناری که قرن‌ها در دل خاک این روستا ریشه دوانده و به‌عنوان نماد پایداری و بزرگی در فرهنگ مردم طرق رود شناخته می‌شود، امروز در میان سازه‌های سخت و سنگین گرفتار شده و توان تنفس از آن گرفته شده است.

عمارت ارزشمند خاندان هدایت که در دل بیمارستان ۵۰۲ ارتش تهران قرار دارد، این روزها با بی‌مهری جدی مواجه شده است. تصاویری که منتشر شده نشان می‌دهد تزئینات آجری و نماهای تاریخی بنا، به‌ویژه قاب‌بندی‌ها و آجرکاری‌های ظریف اطراف پنجره‌ها، تخریب شده و بخش مهمی از هویت معماری آن از بین رفته است. این در حالی است که اداره کل میراث فرهنگی تهران به‌صورت مکتوب دستور توقف تخریب و بازگردانی نما به وضع سابق را داده بود، اما این اقدام اجرایی نشده است

تهران، شهری که قرار است به عنوان پایتخت فرهنگی و مذهبی کشور عمل کند، همچنان از سردرگمی در سیاست‌گذاری آیینی و فرهنگی رنج می‌برد. نمونه بارز این آشفتگی را می‌توان در میدان امام حسین و میدان آزادی مشاهده کرد؛ دو فضایی که هر یک به نوبه خود حامل بار نمادین و هویتی مهمی هستند، اما اکنون با تصمیم‌های ناهماهنگ و پرهزینه مدیریت شهری، به صحنه تکرار و تعارض بدل شده‌اند.

جنگ 12 روزه و زخمی بر میراث معماری تهران در پی درگیری نظامی ۱۲ روزه میان ایران و اسرائیل و استفاده اسرائیل از تسلیحات دوربرد و حملات پهپادی شوربختانه چندین بنای تاریخی و دارای ارزش معماری در شهر تهران دچار آسیب شدند ...

عمارت تاریخی متعلق به مسعود نکوئی، خَیر برجسته بیمارستان نکوئی قم، که در سال 1341 به‌عنوان بنگاه حمایت کودکان و زیر نظر سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی فعالیت می‌کرد و در سال 1344 وقف بیمارستان شده بود، به طور کامل تخریب شد. بخش غربی خانه مسعود نکوئی (علی اکبر نکوئی) که پس از انقلاب به سازمان بهزیستی واگذار شده و به مرکز حمایتی شهید رشوانلوپور تبدیل شده بود، به دلیل بی‌توجهی و عدم حفاظت مناسب در سال 1376 تخریب شده بود.

نیم‌قرن پیش، در 9 اردیبهشت 1354، صدام حسین، معاون رئیس‌جمهور وقت عراق، برای امضای قرارداد الجزایر به تهران آمد؛ سفری که قرار بود صلح را به مرزهای ایران و عراق بیاورد. اما تاریخ جز این خواست. صدام، که روزگاری در خیابان‌های تهران قدم می‌زد، سال‌ها بعد جنگی هشت‌ساله علیه ایران به راه انداخت که میلیون‌ها قربانی بر جای گذاشت. عکسی نادر از او در کوچه‌های پایتخت، که در روزنامه‌های عربی بازنشر شده، ما را به سفری در زمان دعوت می‌کند تا حاشیه‌های این سفر را کشف کنیم: از ضیافت نیاوران تا زیارت مشهد، از کربلای عراق تا کربلا سازی تهران

عمارت ولی الله پیرنیا فرزند مشیرالدوله پیرنیا با چراغ سبز میراث تهران، مجوز تخریب گرفت، خانه ولی الله پیرنیا در خیابان منوچهری ، کوچه ژاندارک در حریم ابلاغی 6 اثر ملی بود و تخریب آن تخلف آشکار است.

خانه میرزاعلی خان امیرصدیقی در بافت تاریخی عودلاجان تخریب شد. وزارت میراث درگذشته با حفظ توده و فضای وضع موجود، اجازه نوسازی عمارت را داده بود اما در حال حاضر کل عمارت کاملا تخریب شده و دیگر اثری از این عمارت تاریخی و ارزشمند در عودلاجان نیست.

یک اتوبوس، یک تاریخ، دو اتفاق از حسن‌بنا مجیدیه تا رُزا پارکس آمریکایی یکم دسامبر (11 آذر) دو اتفاق مهم، در اتوبوس، در دو مکان دنیا، شکل گرفت ... راننده اتوبوسی به نام رضا استادحسن بناء که خیابانی در تهران به نام‌اش شد و رُزا پارکس سیاه پوست آمریکایی که صندلی اش را به یک مرد سفیدپوست نداد و مادر جنبش آزادی و بانوی اول جنبش حقوق مدنی شناخته شد ... راستی چند روز پیش هم در کویت نام خیابانی که حسن بنا نامگذاری شده بود حذف و عمر بن الخطاب جای آن را گرفت ...

سینما نادر (رویال سابق) با پیشینه‌ای نزدیک به یک قرن در خیابان لاله زار با مجوز وزارت میراث فرهنگی (در آستانه روز ملی سینما) تخریب خواهد شد. سینما نادر (رویال سابق) یکی از کهن‌ترین سینماهای خیابان لاله زار است که در سال 1312 بنا شده و در سال 1388 با دستور وزیر ارشاد وقت برای همیشه بسته شد و در سال 1396 تابلوهای سینما نادر توسط شهرداری حذف فیزیکی شد ...

ویلای جمال‌الدین پزشکیان جلیلی بدون اخذ مجوز تخریب و نوسازی در حال تخریب است. در ویلای پزشکیان جلیلی دو کتیبه کاشی‌کاری نفیس، هنر استادکاران اصفهانی بر روی جداره جنوبی نقش بسته است.

عمارت تاریخی و ارزشمند موسویان (خانه پدری علی اکبر رفوگران - موسس کارخانه بیک در ایران) در بی‌خبری وزارت میراث، گردشگری و صنایع (مگص) و سایر نهادها تخریب شد. عمارتی که قرار بود، مرکز گردشگری سنتی و خانه فرهنگ شود ...

تخریب خانه آبان جنوبی، قهوه خانه رستم زرتشتی، خانه بانو سپنتا، محل اسکان خانواده ایرانی نژاد بهایی و ... خانه‌‎ای که دیگر نیست، این روایت، تنها برای مستندسازی و مستندنگاری خانه‌ای تخریب شده است، روایتی برای آیندگان و فرزندانمان

نیم‌قرن پیش، در 9 اردیبهشت 1354، صدام حسین، معاون رئیس‌جمهور وقت عراق، برای امضای قرارداد الجزایر به تهران آمد؛ سفری که قرار بود صلح را به مرزهای ایران و عراق بیاورد. اما تاریخ جز این خواست. صدام، که روزگاری در خیابان‌های تهران قدم می‌زد، سال‌ها بعد جنگی هشت‌ساله علیه ایران به راه انداخت که میلیون‌ها قربانی بر جای گذاشت. عکسی نادر از او در کوچه‌های پایتخت، که در روزنامه‌های عربی بازنشر شده، ما را به سفری در زمان دعوت می‌کند تا حاشیه‌های این سفر را کشف کنیم: از ضیافت نیاوران تا زیارت مشهد، از کربلای عراق تا کربلا سازی تهران

داستان یک عکس قدیمی ، از زمینِ علی امینی نخست وزیر تا ویلای شکرچیان کارخانه قرقره زیبا ، از مصادره بنیاد مستضعفان تا برج بانک آینده ... داستان از انتشار عکسهای امیر برمکی در صفحه خودروهاى كلاسيك ایران آغاز شد و تصویری از یک ویلای منحصر به فرد در تقاطع جردن و اتوبان شاهنشاهی و روایت‌های مردمی فراوان از مالکان و صاحبان این ویلا، پیدا کردن سر نخ ساده نبود ... تنها مدرک موجود، سندی از عمارت مصادره شده توسط بنیاد مستضعفان بود، بدون ذکر مالکان قبلی ... همین

روایتی متفاوت از قبری در بهشت زهرا و گوگوش، روایتِ رزروِ بی سرانجامِ یک قبر در تهران، برای خانواده گوگوش و داستان نافرجام عشق خواهر (گوگوش) به برادر (فریدون)، قصه یک قبر خالی ...

جداره سیاهی که از یادمان کشته شدگان پنتاگون آمریکا، کپی برداری و در میدان امام خمینی (ره) شهر تهران نصب شده بود، هفته گذشته تخریب و برداشته شد. ساخت این جداره سیاه در ابتدای سال 1400 آغاز شده بود. در فروردین ماه سال 1400 زمزمه ساخت یک یادمان در میدان تاریخی امام خمینی (ره) مطرح شد، یادمانی کپی کاری شده، از کشته شدگان واقعه 11 سپتامبر آمریکا، یادمانی که پیرامون ساختمان پنتاگون آمریکا بود.

1) این عکس را در دهه 80 در یک آرامستانِ قدیمی در شهر بابلسر گرفتم، پارادوکس عجیبی بود این تابلوی راهنما ... همه چیز به یک سمت ختم می شد! 2) این روزها، خیزشها و اعتراضات، پیرامون آرامستان‌ها شکل می گیرد، پیرامونِ آرامگاه افرادی که در این پنجاه روز، جان خود را از دست داده اند و حاکمین وقت به دنبال حصاری هستند برای عدم ورود به آرامستان‌ها و جلوگیری از برگزاری مراسم‌های چهلم ...

گشت ارشاد زمان قاجار و سرمقاله روزنامه ایران نو با عنوان ما یک ملت هستیم روزنامه ایران نو، در 113 سال پیش در سرمقاله خود با عنوان؛ "ما یک ملت هستیم" خواستار اتحاد همه ایرانیان شد ... در همین روزنامه شکایتی جهت جلوگیری و بی‌احترامی به زنان در هنگام عبور از خیابان لاله زار تهران و حرکات زشت پلیس (گشت ارشاد وقت) منتشر شده است ...

آرامگاه نیکا شاکرمی در امامزاده حیات الغیب و گنبد الیاس نیکا شاکرمی در گورستانی دفن شده است که عمارتی به نام حیات‌الدین در آن بنا شده و به باور مردم محلی؛ دشمنان نتوانستند "ابوالقاسم حیات" را بِکُشند و یک حیات غیبی و زندگی جاودان در آن جریان دارد، این عمارت در سال 1367 به عنوان امامزاده حیات‌الغیب در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. گورستان حیات الغیب روایتهای جذاب و شنیدنی فراوانی دارد ...