حذف ستون تخت جمشید در ونزوئلا

داریوش بزرگ : خدای بزرگ است اهورامزدا. که این جهان را بیافرید . که خرد و نیروی کوشش را بر من ارزانی داست به خواست و نیروی اهورامزدا شاهم و فرمانهای او را اجرا میکنم این چنین :

دوستدار و پیرو راستی هستم و بدی را دشمنم . خواهان داد و عدل هستم . نه می خواهم که از سوی توانایی به ناتوانی ستم شود و نه میخواهم که ناتوانی به توانایی بد کند . آنچه موافق راستی است میل من است و آنچه خلاف راستی است به شدت با آن مخالفم . خویم را در حد اعتدال نگه میدارم و چون خشم بر مرا فرا گیرد با اراده بر آن چیره میشوم تا مبادا ناروایی روی دهد . هوس اسیر دام من است و بر آن سخت حکومت میکنم . آنرا که نیکی کند مطابق نیکی اش پاداش میدهم . آنکه بد کند به کیفرش میرسانم . به هیچ وجه مایل نیستم که زیان و بد کرده شود و چون کسی مرتکب بدی شد به هیچ وجه مایل نیستم که بی کیفر بماند . هرگاه مردی بر علیه کسی ادعا کند تا مورد دادرسی واقع نشود بر او حکمی روا نمی کنم . از آنانی خوشوقت و خشنود هستم که با تمام نیرو و قدرتشان در راه نیکی بکوشند این چنین است رفتار و کردار من و این است آنچه که من می کنم . در میدان نبرد رزم آرایی چیره هستم . در پیکارگاه دستانم میجنگند . چشم و هوشم نیز بکار است . آنانی که فرمانبرند می بینم و آنانی که خلافی کنند کارشان بر من پوشیده نیست . در میدان پیکار به چالاکی میجنگم . از نیروی دستان و پاهایم به خوبی بهره مند هستم . سوار کاری زبده و چالاکم کمانکشی ورزیده هستم . چه به هنگام نبرد پیاده و چه سواره . نیزه گزاری چرب دست هستم . این و هنرهای دیگر را اهورا مزدا بر من بخشود . اهورامزدا یاری ام کرد و نیروهایم را به نیکی هدایت کرد . ای مرد که این را میخوانی . نیک آگاه باش که داریوش چگونه شاهی است . چه هنراها و نیروهایی دارد . این برای تو ناراست نباشد . آنچه را که گفتم عمل کن. در اين كشور ها ، مردي كه وفادار بود ، نيك پاداش دادم و آن كه دشمن بود نيك كيفر دادم ، به خواست اهورامزدا اين كشور ها قانون مرا اجرا كردند . آنچه به آنان گفتم آنگونه كردند.

سفر محمدرضا پهلوی و شهبانو فرح دیبا به آرژانتین 20 اردیبهشت 1344 آغاز شد و در روز چهارشنبه 22 اردیبهشت ماه 1344 در پیشگاه شاهنشاه و پرزیدنت آرتورو اومبرتو ایلیا و شمار بسیاری از بلندپایگان و سران کشور آرژانتین آیین گشایش “میدان ایران” در کناره جنگل پالرمو گردشگاه زیبای مردم گشایش یافت (نزدیک خیابان فیگوئروا آلکورتا، بین خیابان‌های سارمینتو و کاسارس)

در این سفر شاه به عنوان نشانه‌ای از برادری بین دو ملت، به فکر اهدای سرستون تخت جمشید (کار استاد حسن حاج نوری) افتاد، اتفاقی که 13 سال بعد قطعات آن در شش کانتینر کشتی به آرژانتین رسید.

در سفر شاه به آرژانتین تصمیم گرفته شد به عنوان نشانه‌ای از برادری بین دو ملت، سرستونی شبیه سازی شده از  تخت جمشید در میدان ایران نصب شود، اتفاقی که 13 سال بعد قطعات آن در شش کانتینر کشتی به آرژانتین رسید.

ادواردو پاریز، روزنامه‌نگار، در مقاله‌ای که در روزنامه کلارین منتشر شده شرح داده

«تا دسامبر ۱۹۷۸ طول کشید تا اداره پارک‌های شهرداری وقت بوئنوس آیرس، شش کانتینر را به همراه قطعات مورد نیاز برای مونتاژ به شرکت ساختمانی تحویل دهد. گفته می‌شود که برای مونتاژ آن، قالب‌هایی از ستون مخروطی ساخته و به چند بخش تقسیم شده است. سپس این قالب‌ها با مخلوطی از سیمان و سنگ خرد شده از تخت جمشید پر شده‌اند.»

سرستون تخت جمشید نصب شده در بوئنوس‌آیرس آرژانتین در 30 آذر ماه سال 1357 نزدیک خیابان فیگوئروا آلکورتا، بین خیابان‌های سارمینتو و کاسارس برپا شد. این ستون نوزده متر ارتفاع و با دو سر گاو نر تزئین شده و در مجموع ۱۰۲۰۰۰ کیلوگرم وزن داشت. برخی می گویند: در اوایل دهه 50 خورشیدی همزمان با جشن های 2500 ساله دو ستون شبیه ستونهای تخت جمشید توسط یک شرکت المانی (در بعضی منابع شرکت چکش)، ساخته و یکی در آرژانتین و دیگری در شیراز نصب شد. این نماد در آرژانتین به نام ستون معبد ایرانی  la columna del Templo Persa مشهور است.

چند متر دورتر از ستون، سازه‌ای مرتفع قرار دارد که نمای جلویی آن با کنگره‌ای تزئینی با نقش شیر ایرانی مزین شده است. این اثر زیبا اثر هنرمند با استعداد آرژانتینی، بلاس سالوادور گوریری، است که از سرامیک‌های بابلی ساخته شده است.

در سال 1389 احمدميرزا كوچک خوشنويس رئيس پژوهشگاه سازمان ميراث شيراز در گفتگویی اعلام کرد: نمونه ساخته شده ستون هخامنشی تخت جمشید در 22 بهمن ماه سال جاری به كشور ونزوئلا اهدا مي‌شود. ستونهایی 7 متری ساخته شده با مواد مقاوم در برابر آسيب‌هاي طبيعي که متن حقوق بشر كوروش روی آن حک شده در راستاي شناساندن بيشتر ايران و نشان دادن عدالت محوري که نمونه ستونها به كشور اورگوئه و برزيل نيز اهدا مي‌شود …

اما در نهایت امر در 31 تیر 1390 مراسم رونمایی از سرستون تخت جمشید با حضور عبدالرضا مصری، سفیر جمهوری اسلامی ایران و همچنین خورخه رودریگز شهردار کاراکاس و تمیر پورراس معاون آسیای وزارت امور خارجه ونزوئلا در حاشیه اتوبان اصلی شهر کاراکاس برگزار شد.

گزارش روزنامه محلی چنین است: زیر نور خورشید درخشان و نسیم گرمی که پایتخت را مزین می‌کرد، دیروز ماکتی از پایتخت تخت جمشید افتتاح شد. در حالی که ملودی‌های شرقی در پس‌زمینه پخش می‌شدند و توسط بخش سازهای بادی ارکستر سمفونی شهرداری کاراکاس اجرا می‌شدند، پرده‌های قرمز و سیاه به صورت مکانیکی پایین آمدند تا مجسمه‌ای با ارتفاع بیش از شش متر، هدیه‌ای از سوی دولت جمهوری اسلامی ایران به کاراکاس به عنوان بخشی از جشن‌های دویستمین سالگرد استقلال ونزوئلا، را نمایان کنند، این اثر هنری در لاین شرقی، نزدیک باغ گیاه‌شناسی دانشگاه مرکزی ونزوئلا واقع شده است.

رودریگز شهردار کاراکاس خاطرنشان کرد که این هدیه ایرانی، نشانه‌ای از همکاری دوجانبه بین دولت محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران، و هوگو چاوز، رئیس جمهور ونزوئلا است. «وقتی ما مستعمره بودیم، تنها بودیم؛ نمی‌توانستیم در دنیا دوستی داشته باشیم. ما فقط یک مالک داشتیم که در شمال بود. به همین دلیل، خوشحالیم که به دویستمین سالگرد، سرشار از آزادی و حاکمیت، در کنار مردمان دیگری که به دنبال عدالت و ساختن جهانی بهتر هستند، می‌رسیم

پیرو سوالات و پیگیری‌ برخی از هموطنان ارجمند در رابطه با نماد تاریخی ایرانی نصب شده در یکی از معابر داخل شهر کاراکاس به اطلاع می‌رساند؛ در پی رانش و فرونشست زمین در محوطه پیرامونی محل استقرار نماد فرهنگی و تاریخی مذکور، طی جلسه‌ی مشترک کمیسیون منتخب از طرف دولت ونزوئلا و سفارت جمهوری اسلامی ایران در کاراکاس، تصمیم شهرداری پایتخت برای جابجایی موقت این نماد به محلی امن اعلام گردید. این اقدام به‌موقع برای حفاظت از نماد مذکور و نیز استقرار آن در مکانی بهتر و مورد توجه و دید همگانی بیشتر صورت گرفته است و ضمن ارج نهادن به دغدغه‌ ارزشمند هموطنان عزیز نسبت به تاریخ و تمدن کهن و شکوهمند کشورمان، تاکید می‌شود جای هیچ گونه نگرانی در این خصوص وجود ندارد.

در حالی این خبر منتشر شد که دو روز بعد مجسمه دیگری به جای سرستون تخت جمشید نصب شد و هیچ اثری از سرستون ایرانی وجود ندارد که آیا منهدم شده یا تخریب !

دو مجسمه عظیم از گوايكاای پورو (Guaicaipuro) رهبر بومی ضد استعمار اسپانیا و اوركيا (Urquía) نماد رهبری زن بومی، تاریخ رونمایی: ۱۲ اکتبر ۲۰۲۵ / ۲۰ مهر ۱۴۰۴ با حضور رسمی نیکلاس مادورو، هنرمند مجسمه‌ساز مانوئل پنیون Manuel Peñón anuel Suescún سبک: فیگوراتیو حماسی، اغراق در ژست، نمادپردازی آیینی عناصر نمادین: گرز جنگی در دست گوايكااي‌پورو، پر سرخ رهبری (penacho rojo) در دست اوركيا

مادورو در سخنرانی افتتاحیه گفت: این مجسمه‌ها نماد  هستند ، ۱۲ اکتبر به‌طور رسمی روز مقاومت بومی نام‌گذاری شده (نه روز کشف آمریکا) و هدف ما قطع نمادین پیوند با روایت‌های خارجی و بازگشت به «ریشه‌ها» …

سرستون تخت‌جمشید حذف شد ، نه به‌خاطر زمین ، نه به‌خاطر فرسایش ، بلکه برای باز کردن فضا به یک نماد ایدئولوژیک داخلی نه خارجی حتی اگر ایران باشد!