تخریب سینما نادر با پیشینه‌ای نزدیک به یک قرن، با مجوز میراث ،در آستانه روز ملی سینما

سینما نادر (رویال سابق) با پیشینه‌ای نزدیک به یک قرن در خیابان لاله زار با مجوز وزارت میراث فرهنگی (در آستانه روز ملی سینما) تخریب خواهد شد. سینما نادر (رویال سابق) یکی از کهن‌ترین سینماهای خیابان لاله زار است که در سال 1312 بنا شده و در سال 1388 با دستور وزیر ارشاد وقت برای همیشه بسته شد و در سال 1396 تابلوهای سینما نادر توسط شهرداری حذف فیزیکی شد …

سینما رویال در 19 تیر سال 1319 پس از تغییر نام به سینما نادر با فیلم ازدواج در هالیودد افتتاح مجدد شد . در سال 1342 سینما نادر توسط مرحوم ناصر مجدبیگدلی خریداری و پس از بهسازی در 28 شهریور سال 1342 با فیلم “مرد میدان” رونمایی شد. استودیو فیلمسازی سینما نادر ، که از قدیمی‌ترین استودیوهای فیلم فارسی ایران بود (واقع شده در غرب سینما نادر) در 20 خرداد سال 1350 دچار آتش سوزی شد اما این حادثه، باعث نشد سینما تعطیل شود و پس از تعمیر به سرعت به کار خود ادامه داد.

 

 

پس از اتفاقات سال 1357 و در تاریخ 8 اردیبهشت سال 1358 بمبی در سینما منفجر شد اما ناصر مجدبیگدلی اجازه نداد سینما بسته شود، اما سینما و آرشیو آن در سال 1359 توسط بنیاد مستضعفان مصادره و دو سال بعد با پیگیری مالک ، به ایشان فروخته و بازگردانده شد. سینما نادر جزو آخرین سینماهای لاله زار بود که به فعالیت خود ادامه می‌داد، اما شوربختانه در 21 مهر سال 1388 برای همیشه با دستور وزیر ازشاد وقت (محمدحسین صفار هرندی) بسته شد.

سینما نادر (سینما رویال سابق) در خیابان لاله زار ، کوجه باربد (کوچه ملی) قرار داشت و فیلمهای مطرحی چون: عروس دهكده، چهار راه حوادث، گنج قارون گاو ، قیصر ، عقابها و … در آن به نمایش در آمده بوده.

در طبقه بالاي سينما نادر دفتر گروه سينماهای متحد تهران بود و محل کار و قرار افرادی مانند ساموئل خاچكیان، خسرو پرويزی ، صابر رهبر و … بود.

در دهه 50 برای اولین بار این سینما با فروش یک بلیط ، 2 فیلم را به نمایش ‌گذاشت که مورد استقبال عموم قرار گرفته بود و این داستان در سینماهای دیگر به عنوان: یک بلیط دو فیلم رواج پیدا کرد. داخل یا گیشه بلیط فروشی سینما نادر هم به‌عنوان لوکیشن برخی از فیلم‌ها انتخاب شده بود فیلمهایی چون : سرخ‌پوست‌ها ، کندو ، شیادان ، دو فیلم با یک بلیط ، شبح کژدم و …

مجوز تخریب سینما نادر در حالی صادر شده است که قبلاً میراث اعلام کرده بود این اثر ارزشمند و واحد ارزش است و نباید تخریب شود و شوربختانه جداره غربی آن با دو اثر ثبت شده در فهرست آثار ملی کشور مشترک است ، مجموعه گراند هتل تهران و مجموعه تئاتر نصر که هر دو در سیاهه آثار ملی ثبت شده اند و با توجه به پیشینه معماری کهن این دو اثر ، احتمال فرونشست یا ریزش گراند هتل تهران و تئاتر نصر در زمان گودبرداری فراوان است.

تخريب هویت فرهنگی و فضاهاي هنری خیابان لاله زار آغاز شده و پایانی ندارد . در شهریور ماه سال 1396 و دقیقا یک شب قبل از روز ملی سینما تمامی تابلوهای سینماهای لاله زار، منشوری و حذف فیزیکی شد. تابلوها نیمه شب چهارشنبه، از بالای تمامی سینماهای لاله زار و مغازه های مجاور توسط عوامل شهرداری شکسته و معدوم شد. اینجا بخوانید …

صدور این مجوز تخریب در سال 1403 قطعا پایه گذارِ صدور مجوز تخریب سایر سینماهای لاله زار است و دومینوی است که پایانی نخواهد داشت، جز تخریب تمامی سینماهای گذر لاله زار و امیدواریم اهالی فرهنگ و هنر قدمی در این خصوص بردارند ، شاید روزهای خوب لاله زار و سینماهایش را دوباره تجربه کنیم … و گورستان سینمای لاله زار فرجام خوبی داشته باشد…

نکته و پرسش) آیا عمارتهای تاریخی معاصر باید تخریب شود؟ آیا باید همه ثبت ملی شوند؟ آیا تنها راه حل ثبت یک اثر است یا هویت بخشی جدید و احیاء مجدد آن؟ آیا نباید برای یک بار هم که شده ، برنامه وزارت میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی (مگص) و شهردرای تهران برای خیابان لاله زار و سینماهای قدیمی چیست؟ چطور یک اثری که در دهه 90 به نظر کارشناسان وزارت میراث ارزشمند بوده، در سال 1403 قابل ارزش نیست و باید تخریب شود؟!

ته نویس اول) این گزارش بدون اجازه و با افتخار تقدیم می شود به دوست تلاش گر عزیزم، آقای امید خاکپور مدیر صفحه سینما لوکیشن، تنتان سلامت
ته نویس دوم) گزارش آلزایمر در مدیران میراث فرهنگی تهران؛ چگونه سینما نادر که در سال 96 در دستور کار ثبت آثار ملی بود، امروز مجوز تخریب داده اید؟  در روزنامه شرق بخوانید و البته سایر رسانه ها