حسینیه امیرسلیمانی (مشیرالسلطنه)

حسینیه امیرسلیمانی (مشیرالسلطنه) بخش شرقی خانه پدری امیرمصطفی امیرسلیمانی (عضدالملک) که به واسطه درویشی وی برای مجلس فقرا وقف شد که در سال 1358 در آتش سوخت و در سال 1361 تجدید بنا و به عنوان حسینیه (خانقاه) و برگزاری مجالس دراویش گنابادی مورد استفاده قرار گرفت.

آدرس حسینیه امیرسلیمانی (مشیرالسلطنه) : استان تهران، شهر تهران، خیایان بهشت، کوچه معراج، شماره 16
شماره ثبت در فهرست آثار ملی ایران : این اثر تاکنون ثبت ملی نشده است
نامهای دیگر : حسینیه امیرسلیمانی، حسینیه دراویش، حسینیه مشیرالسلطنه، خانقاه، خانقاه دراویش، خانقاه دراویش گنابادی

دوران و بانی اثر : عمارت اولیه در سال 1242 دوران قاجار توسط عضدالمالک بنا ولیکن پس از آتش سوزی در سال 1361 تجدید بنا شد
امکان بازدید : دارد
پیشینه و تاریخچه حسینیه امیرسلیمانی (مشیرالسلطنه) :
حسینیه امیرسلیمانی (مشیرالسلطنه) که در اصل بخش شرقی خانه عضدالملک خوانسالار قاجار بود، به همت فرزندش امیرمصطفی امیرسلیمانی مشیرالسطنه برای امور خیریه وقف شده بود به عنوان حسینیه (خانقاه) و برگزاری مجالس و مراسم دراویش (صوفیه) نعمت اللهی سلطانعلیشاهی گنابادی مورد استفاده قرار گرفت.

پس از آتش سوزی حسینه امیرسلیمانی مشیرالسلطنه در سحر عاشورای سال 1400 قمری مطابق با 19 آبان 1358 خورشیدی، به مدت دو سال مراسم در بخش غربی (یعنی خاه خود عضدالملک) که آن زمان در اختیار بنیاد مستضعفان و جانبازان بود، به صورت اجاره ای برگزار می شد.
بنای جدید حسینیه بلافاصله پس از دستور حسین تابنده شروع و مهندسی ساختمان بر عهده مهندس شکر الله تابنده و مهندس علیرضا جذبی بود. این بنا پس از ساخت و بازسازی بناي جديد حسينيه در روز پنجشنبه ۲۱ تيرماه ۱۳۶۱ شمسى مصادف با عيد فطر سال ۱۴۰۲ قمرى افتتاح شد. پس از تجدید بنا یک تالار مطالعه به نام کتابخانه صالح در طبقه دوم این بنا دایر شد و در ضلع شمال غربی نیز درمانگاه خیریه صالح بعدها ساخته شد.

مطابق سنت، شب‌های جمعه و شب یکشنبه (با اقامه نماز) و روز جمعه مجالس درویشی در این مکان برگزار می‌شود. همچنین اجتماعات بزرگداشت شعائر اسلامی و شیعی (جشن و عزاداری) بطور سالیانه در این مکان منعقد می‌گردد. چند روز اول از سال نوی شمسی نیز به مناسبت عید نوروز اجتماع دراویش در این مکان برگزار می‌شود
معماری حسینیه امیرسلیمانی (مشیرالسلطنه)؛

درِ ورودی این مجموعه، آهنی و به رنگ کرم است که مزیّن به نقش برجسته‌ی آهنی هشت پر است که یادآور همان روایت عدد هشت در بهشت است. بر فراز این در آهنی پنجره ای آهنی و مثلثی به رنگ کرم با شیشه های مات آبی و سبز قرمز به چشم می‌خورد که هفت دایره‌ی بزگ در میان آن به رنگ شیشه قرمز جلب توجّه می‌کند، که می‌تواند اشاره به روایت قداست عدد هفت باشد. همچنین بر فراز مقرنس های مزیّن به آجرچینی و در گوشه‌ی سمت چپ و راست آن عبارت «حسین (ع) منی و انا من حسین (ع)» به خط نستعلیق به چشم می‌خورد.

درِ ورودی مزیّن به کاشی‌کاری‌های آبی، به سبک مساجد و زيارتگاه‌هاي متبرکه‌ شیعه است که بر بالای آن آیه‌ی مبارکه‌ی «فالدخلوها بسلام آمنین» و «ما نَنْسخْ مِنْ آيَةٍ او نُنْسِها نَأتِ بِخَيرٍ مِنها اَوْ مِثلِها» به رنگ سفید در پس زمینه‌ی آبی کاشی‌کاری شده است. در این طاق نما، افزون بر نام امام حسین (ع) و لفظ حسینیه‌ی امیر سلیمانی، آنچه که جلب توجّه می‌کند عبارت «هو 121» است که بر سر در همه‌ي مکانهای این سلسله وجود دارد و نماد رسمی آنها محسوب می شود.
کانال خبری تارنمای سفرنویس
کانال اعلام تورهای سفرنویس