سید علی اکبر صنعتی کرمانی، مجسمه سازی که سه بار نمایشگاه و آثارش تخریب و فراموش شد. 28 مرداد 1332 آثار استاد علی اکبر صنعتی در 30 تیر به دست اوباشگران تخریب شد. بار دوم شور انقلاب 1357 گریبان آثار استاد علی اکبر صنعتی را گرفت و آثارش در میدان راه آهن از بین رفت و سومین با موزه استاد علی اکبر صنعتی پس از سه سال تعطیلی در سال 1392 تخمه فروشی شد. خواندن زندگی نامه استاد صنعتی را توصیه می کنم …

سید علی اکبر صنعتی کرمانی (زادروز 10 فروردین 1295 ه خ کرمان، مرگ 13 فروردین 1385 تهران) نقاش و مجسمه ساز
به علت مرگ پدر به پرورشگاه حاج علی اکبر صنعتی زاده به نام «پرورشگاه صنعتی» در کرمان سپرده و نام خانوادگیش «صنعتی» شد. دانش آموخته مدارس صنایع مستظرفه، صنایع قدیم و کمال الملک زیر نظر استادان طاهرزاده، حسین بهزاد (مینیاتوریست)، ابوالحسن صدیقی، حسین خانشیخی، علی رخسار، استاد حیدریان و آلبرت هوفمان نقاش آلمانی بود.

وی در سال ۱۳۷۹منتخب فرهنگستان هنر در بزرگداشت نامآوران شد و تا پایان عمر عضو فرهنگستان هنر ایران ماند.در سال 1385 به علت عارضه ریوی مرحوم و در آرامستان بهشت زهرای تهران مدفون شد.
همسر؛ صغرا سعيدا فرزندان: محمود، احمد، علی محمد، مهری و مریم



آثار و اماکن مرتبط با سید علی اکبر صنعتی کرمانی:
1) مجموعه پرورشگاه صنعتی یا کانون نونهالان صنعتی (شماره ثبت ملی 3712) واقع در استان کرمان ، شهر کرمان، خیابان بهشتی (پرورشگاهی که سید علی اکبر صنعتی کرمانی در آنجا دوران نوجوانی را گذرانده)
2) موزه صنعتی کرمان واقع در استان کرمان ، شهر کرمان ، خیابان شریعتی و حدفاصل میدان باغ ملی و چهار راه طهماسب آباد
3) موزه صنعتی 13 آبان (شماره ثبت ملی 16223) واقع در استان تهران، شهر تهران، ضلع شمال غربی میدان امام خمینی (توپخانه سابق، سپه اسبق) ابتدای خیابان فردوسی (علاالدوله سابق) ، شماره 56
آثار و اماکن با ارتباط کم سید علی اکبر صنعتی کرمانی:
مادرش بی بی در گورستان ابن بابویه دفن شده است.



وقایع و اتفاقات مربوطه سید علی اکبر صنعتی کرمانی:
1) آثار سید علی اکبر صنعتی کرمانی در وقایع 28 مرداد 1332 ه خورشیدی که در خیابان 30تیر روبروی موزه ایران باستان در پرورشگاه عبدالحسین پسر حاج علی اکبر صنعتی بود تخریب و به آتش کشیده شد.
2) مجسمه ها ، نقاشی ها و کارگاه سید علی اکبر صنعتی کرمانی واقع در نمایشگاه دائمی ایشان در میدان راه آهن تهران در اتفاقات سال 1357 در آتش سوخت.
3) موزه سید علی اکبر صنعتی کرمانی در تهران پس از سه سال تعطیلی در آبان سال 1392 به تخمه فروشی تبدیل شد!
لیست آثار سید علی اکبر صنعتی کرمانی:

تابلو های موزائیک از سنگ: قصر آپادانا و تخت جمشید، چوپان و گله، یادگارهای تخت جمشید، آرمگاه و تخت جمشید، یادگارهای تخت جمشید 1 و 2، گنبد سلطانیه، لویی پاستور، فیاض همدانی، شمایل مقدس حضرت علی، لبخند ژکوند، حاج علی اکبر صنعتی، کوزه سنگی، گربه، پیرمرد خندان، جواهر لعل نهرو، مهاتما گاندی، کوزه ها
تابلوی رنگ و روغن؛ در اوج جوانی، پرتره خود، از تبار مردمان کوه و دشت، پدر عیالم، دوستی و صلح
تابلوهای آبرنگ؛ به شوق(خیال) پرواز، شبان مونس کوه و دشت، زندگی با آبرنگ، اسب تند پا، دیدار با خود در آینه، طبیعت بی جان، زندگی در مرداب، عاشقان گل، در باغ سبز، یاد بی بی، چشم انداز دشت، ایوان مسجد جامع کبود و چهره های پرفسور حسابی، عبدالحسین صنعتی زاده، علی اکبر دهخدا در جوانی و پیری، دکتر محمد مصدق، جلال آل احمد، نیما یوشیج
* نمايشگاهي از نقاشيهاي آبرنگ علياكبر صنعتي، در اسفند 89 در گالري ساربان برپا شد.
ته نویس: این گزارش را بدون اجازه و با افتخار تقدیم می کنم به تنها دوست مجسمه سازم سرکار خانم «زیبا خدایی» و دو دوست کرمانی؛ بانوان حکمت و شبنم محمدی







































کتاب یادمان استاد علیاکبر صنعتی نقاش و مجسهساز، هادی سیف، انتشارات موسسه فرهنگی گسترش هنر
موزه صنعتی 13 آبان، روزنامه همشهری، شماره 3955 يكشنبه ۲۰ فروردين ۱۳۸۵
کتاب زندگینامه علی اکبر صنعتی، حبیب یوسفزاده، انتشارات رشد
تارنمای ققنوس (سرچشمه برخی از تصاویر آثار از این سایت است)
مصاحبه تلویزیونی با استاد سید علی اکبر صنعتی کرمانی .
سازمان اسناد کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران .
فیلم پرواز بر فراز بالهای خیال، کارگردان منوچهر طیاب
فیلم سمفونی خاموش، کارگردان حمید میرحسینی
آثار سید علی محمد پسر استاد علی اکبر صنعتی
خبرگزاری ایسنا ، عکس مونا هوبه فکر
سایت موزه های تهران .
سفرنویس | SafarNevis برگزاری تورهای تهران گردی، ادیان گردی ، آرامستان گردی و معرفی ناشناخته های ایران زمین




شهریار جان در کشوری زندگی می کنیم که هنر خوار گشته و خرافات رونق گرفته .
شهریار: و وظیفه ماست که نگذاریم ، چنین اتفاقاتی قوت بگیرد
سلام
مرسی از معرفی این استاد ارزشمند..
ضمنا مسیرو گم نکنیم یه وقت؟؟؟
شهریار: سلام ، همه اینها رو ول کن ، مسیر کیلو چنده ، زن اولش را طلاق داده بود به خاطر این …
* این کامنت هیچ ارتباطی به نوشته و گزارش ندارد!!!
سلام
تنديس ها و مجسمه ها نشان از هنر دستاني دارند كه دلي پر ماجرا دارند
———
سفر به ديگر سو به دل كوير زد
محلات.نراق.كاشان
آبگرم.غار.باغ
منتظر نظر شما مي مانم
پيروز باشيد
شهریار: دیدم ، خواندم و لذت بردم
اگر دردم يكي بودي چه بودي 🙁
شهریار: نوشته ها یم همیشه پر از درد است ، چون خودم هم ویرانم و این را می دانم
جای بسی تاسف
شهریار: و … کلام کم می آورد ، آنچه بر سر این سرزمین می آید
با سلام
متشكرم استفاده كردم.
شهریار: شما همیشه نسبت به من لطف دارید ، سپاس
بسیار جای تقدیر دارد ، پیگیری هایی که از سوی روزنامه نویسان و سایت ها و هنرمندان و هنر دوستان در این چند وقت گذشته گردیده است ، امیدوارم در نهایت سازمان هلال احمر را وادار به بازنگری در سیاست های خود کند و دستور بازسازی موزه توسط افراد خبره و در زیر نظر اساتید هنری آغاز گردد تا آسیبی دوباره به آثار وارد نشود .
چون از نزدیک ایشان را می شناختم و شخصیت بی نظیر این مرد فرهیخته را می شناختم ، برایم درد آور است حاصل دسترنج ایشان را در معرض نابودی ببینم .
همه جای دنیا نسبت به ترمیم آثار هنری و نگهداری از آنها ، پایفشاری می کنند و سعی می کنند به بهترین شکل آثار هنرمندان نخبه ، در معرض دید علاقه مندان قرار گیرد و نسبت به آشنا کردن نسل جوان با این هنرمندان اقدام می نمایند . امیدوارم روزی نیز در ایران ، اینکار صورت پذیردتا نسل جوان بداند کسی چون استاد صنعتی چگونه از خاک بر افلاک رفت ………….
شهریار: منتظر تماس تلفنی شما برای پاسخ به برخی از پرسشهای ذهنم هستم، سپاس از اینکه سرزدید
ضمن تشکر از شما به دلیل نگارش این متن زیبا در ستایش از هنر این سرزمین و بیان واقعیت های تلخی که بر هنرمندان این آب و خاک وارد آمده است و بیان دغدغه های فرهنگی و هنری شما قابل ستایش است و نشان از درک والای اجتماعی شما از عدم دلسوزی و بی تفاوتی مسئولین نسبت به یادگارهای مردی که سوختن او را در طی یک دهه ای که هر روز ایشان را میدیدم و به شدت تحت تاثیر شخصیت و هنر آخرین شاگرد مدرسه صنایع مستظرفه و نسل اول هنرمندانی که تمام همت خود را جمع نموده تا دوباره هنر را بر جایگاه واقعی خود قرار دهند و جمعی بی خرد و بی فرهنگ که مجسمه را نماد بت سازی میدانستند و هنرمند را تکفیر و آثارش را ازبین میبردند موزه راه آهن شاهد از بینرفتن شام آخر داوینچی بود که استاد صنعتی طرح سه بعدی و مجسمه آنرا در ابعاد واقعی ساخته بود ….این اثر شکوهمند میتوانست افتخاری برای این سرزمین باش که کاملا بر اساس کار داوینچی بزرگ ساخته شدهبود و اکنون جز چند عکس و اشکهای استاد در پی شکسته شدن آن هیچ نشانه ای از آن باقی نمانده است
WHY BAR MARDOME KERMAN VA SEPAS IRAN KE GADRE ARZESHHAAYE RA NEDANAD VA NEMISHENASAD.
شهریار: وظیفه من و شماست که به مردم معرفی کنیم
درود جناب شهریار
سپاس از شما به خاطر این گزارش مفید و ارزشمند
استاد صنعتی در ایران بی نظیر بودند و فکر هم نمی کنم مثل ایشان دیگه داشته باشیم
شهریار: درود بر شما ، متاسفانه ما قدر اساتیدی به این بزرگی را نمی دانیم و فراموششان می کنیم ،اصلا مشکل بزرگ ما ایرانی ها این است که زود فراموش می کنیم ،خیلی زود
سید علی اکبر صنعتی یتیم به دنیا آمد یتیم زیست با آثارش یتیمانه بزرگ شد و یتیمانه هم از دنیا رفت و جالبتر آنکه هنوز یتیم است. و عجب دنیا و جامعه خوب یتیم نوازی کرد که هم خوداو را آزار داد و بیشتر آثارش را که آزار به آثارش آزار به اوست . دوبار خرد کردن مجسمه هایی به آن ارزشمندی ؛ خوب دیگه چی میشه گفت از این جامعه بیش از این نمیتوان انتظار داشت فقط به همه دوستانی که مثل من برای این سید یتیم بزرگوار گریه کردند و دلسوزوندند بگم که سید هنوز هم یتیم است چون آثارش گوشه میدان توپخانه نبش خیابان فردوسی یتیمانه دود و گرد میخورند و هیچ کس نیست که یتیم نوازی کنه با سید و آثارش .
شهریار: از دل نگرانی شما خرسندم، تا آنجا که از دست من بر میآمد تلاش خودم را کردم ، امیدوارم اتفاقات مثبتی شکل بگیرد
من اطلاع چندانی از ایشان نداشتم ولی با خواندن کتاب چلچراغی در تاریکی با زندگی ایشان آشنا شدم و هنگام خواندن کتاب بارها به حال ایشان، و آینده ی خود مان و فرزندانمان گریستم، واقعا با نابودی آثار گذشتگان به کجا خواهیم رسید…
شهریار: ما همه به امید زنده ایم