آخرین بخشهای باقی مانده از عمارت سرلشگر ابراهیم ضرابی ، رئیس شهربانی کل کشور و دارای نشان ذوالفقار تخریب شد، خانه سرلشگر ابرهیم ضرابی در محله امیریه و ابتدای خیابان فروزش قرار داشت، خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی با نظر دیوان عدالت اداری مجوز تخریب گرفت و برای همیشه از خاطرات جمعی شهر تهران محو شد.

مجوز اولیه تخریب خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی در آذر ماه سال 96 و در دوره درخشان رجبعلی خسروآبادی ، مدیر وقت میراث تهران صادر شد اما چون مجوز یکساله بود، مالک فعلی مجددا درخواست پروانه تخریب نوسازی نمود که با مخالفت شهردار منطقه یازده و استعلام مجدد از میراث روبرو شد. اما شعبه سوم تجدید نظر دیوان عدالت اداری رای به تخریب این اثر ارزشمند داد.

آدرس خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی ؛ استان تهران ، شهر تهران ، خیابان ولیعصر ، ابتدای خیابان فروزش
آدرس قدیمی؛ محله امیریه ،چهارراه معزالسلطان، ابتدای خیابان سرآب وزیر
آدرس قدیمی تر؛ توابع محله سنگلج، جنوب شرق دروازه قزوین ، شرق باغ جنت گلشن ، قطعه زمینهای آقا میرزا محمد ناظر
شماره ثبت خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی در فهرست آثار ملی ایران : این خانه هیچ گاه ثبت ملی نشد

نامهای دیگر : خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی ، خانه پری ضرابی (همسر قاسم پنبه چی) و …
پیرامون نام (وجه تسمیه) :
خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی ؛ این خانه طبق نقشه دارالخلافه در باغات آقا میرزا محمد ناظر بنا شده بود، سلطان ابراهیم خان کاشی که بعدها به دلیل رشادت در جنگ تنگ زاهد شیر نشان ذوالفقار گرفت ، نام خود را به ضرابی تغییر داد و به سرلشگر ابراهیم ضرابی شهره شد.

برای اینکه بیشتر با ابراهیم ضرابی، ژاله ضرابی و هما ضرابی آشنا شوید، روی اسامی این افراد کلیک کنید تا اطلاعات بیشتر کسب کنید.
خانه پری ضرابی ؛ طبق اسناد انحصار وراثت عمارت مذکور، خانه مدتی در اختیار پری ضرابی دختر سرلشگر ابراهیم ضرابی و همسر قاسم پنبه چی قرار داشت.
دوران و بانی اثر : خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی در اوایل دوره پهلوی اول توسط ایشان ساخته شده بود.
امکان بازدید : به علت تخریب دیگر اثری از این عمارت نیست.

مشخصات خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی :
خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی دارای دو بنای اندرونی و بیرونی بود، بنای بیرونی در بخش جنوبی زمین قرار داشت و سردر آجری و سنتوری آن نظر هر بیننده ای را جلب می کرد. بنای بیرونی در دو طبقه ساخته شده بود. بنای اندرونی عمارتی یک طبقه و یک سالن هفت دری بود که بالای هر پنجره تزئیات گچ بری زیبایی قرار داشت.

در اسناد این خانه چنین قید شده است؛ خانه شمالا به دیوار خانه حبیبه و عیال کاکا علی ، شرقا به خانه حبیبه و عیال کاکاعلی ، جنوبا به خیابان سرآب وزیر و غربا به ایوان خانه میرزا غلامحسین خان

نظر استاد نصرالله حدادی درخصوص این محله ؛
از آنجا كه املاك ميرزا عيسي و ميرزا موسي وزير، وزيران دربار ناصرالدين شاه در اين محدوده قرار داشت به اينجا محله سراب وزير ميگفتند. از خيابان شهيد فروزش تا ميدان راهآهن، باغ اين دو وزير ادامه داشت و به دليل وجود ديوارهاي بلند و برج و باروهاي متعدد در آن باغ، اينجا به محله قلعه وزير هم معروف بود .
آيتالله تنكابني كه خانهاش بين بازارچه نو و بازارچه ميدان شاپور بود معمولاً روز عاشورا پاي برهنه براي عزاداري به اين محدوده ميآمد. كوچه لب تشنه (شهيد علي توحيدي) محل ظاهر شدن آب سراب وزير بود. يعني قنات مظهرش اينجا بوده است. عزاداران حسيني تا ظهر عاشورا مشغول عزاداري بودند و آب نميخوردند. آنها و بهويژه بچهها به ياد امام حسين(ع) تا ظهر لب به آب نميزدند. در پايان مراسم و هنگام ظهر كه به اين محدوده ميرسيدند بعد از نماز ظهر عاشورا، آيتالله تنكابني اينجا لبيك يا حسين(ع) ميكشيد و بعد جامي را داخل سراب وزير ميزد و اول به بچهها آب ميداد.
خانه سرلشگر ابراهیم ضرابی بعد از اتفاقات سال 1357 توسط ستاد اجرایی فرمان امام مصادره شد و در اسناد نام مالکین زیادی به چشم می خورد؛ علی ، قاسم ، غلامحسین و محمدعلی مینویی ، عزیزالله غفاری ، قاسم، غلامحسین و نصرالله پنبه چی ، بهمن و حسن حسین زاده ، حسین و بابک اخلاقی و زهرا فراهانی
مالک ملک شرقی هم انگار در فکر تخریب بنا است، اما فعلا بخشی از سر در را حذف فیزیکی کرده، خداقوت به میراث تهران و ….
ته نویس؛ این گزارش به رسم معمول و بدون اجازه و با افتخار تقدیم می شود به آقای حمیدرضا حسینی، زادروزتان مبارک
ته نویس دوم؛ عکس ملک شرقی داستان امروز ماست، داریم خراب می کنیم، اما به همه می خواهیم نشان بدهیم که ، خراب نکردیم. همه می دانند رفیق ، اوضاع چگونه است…
سفرنویس | SafarNevis برگزاری تورهای تهران گردی، ادیان گردی ، آرامستان گردی و معرفی ناشناخته های ایران زمین
متاسفیم بر مغزهایی که کار نمی کنند
شهریار: به روزهای روشن امیدواریم
با سلام.
درباره این ملک اطلاعی نداشتم، چه بسیار میراث گرانقدر که از میان میرود. من فکر میکنم این املاک بیش از ملک هستند، نشانی از تاریخ و هویت ما هستند.
safarnevis و شوربختانه این میراثهای گرانبها در حال تخریب هستند