کتاب معماری و معماران سبزوار که به بررسی معماری ایرانی (خصوصاً معماری سبزوار) و معرفی اساتید به نام و جاودان این رشته در سبزوار میپردازد، منتشر شد. شناخت تاریخی سبزوار، معماری ایرانی، معماران، معماری خانههای سنتی سبزوار و … از بخشهای اصلی این کتاب است که به کوشش حمید معماری به رشته تحریر درآمده.

کتاب معماری و معماران سبزوار در هفت فصل با عنوان های؛ شناخت تاریخی سبزوار، معماری ایرانی، معماران، معماری سبزوار (معماری خانه های سنتی)، مصالح ساختمانی در معماری سنتی و گونه های مختلف آجرچینی در بناهای سنتی توسط انتشارات فیروزی به چاپ رسیده است.

کتاب معماری و معماران سبزوار، در ۲۶۰ صفحه گلاسه ی رنگی و قطع بیاضی با تیراژ ۱۰۰۰ جلد و با قیمت ۳۹۰۰۰ تومان منتشر و در شانزدهمین نمایشگاه بین المللی کتاب مشهد در حوزه هنر، به عنوان کتاب سال انتخاب شده است.
حمید معماری نویسنده کتاب معماری و معماران سبزوار درخصوص این کتاب چنین نگاشته است؛
این کتاب اولین جلد از مجموعه کتابهای ((معماری خانه های ایرانی)) می باشد که در جهت معرفی معماری و معماران ارزشمند این بناها با محوریت خانه های سبزوار منتشر شده است.
آنچه معماری گذشته ما را دوست داشتنی و آرام بخش و نرم و روان کرده بود همخوانی و همراهی معماران و معماری با طبیعت بود. به محیط اطراف و طبیعت پاک، آسیبی نمی رساندند. بنابراین طبیعت هم با آنان همراه و همسو بود. اکنون هردو به سرنوشت مشترکی که تخریب و ازبین رفتن این آثار ارزشمند طبیعی و معماری می باشد دچار شده است. چنانچه جلو این روند روبه رشد ناگوار گرفته نشود در آینده ای نزدیک دیگر اثری از آثار آنها باقی نخواهد ماند تا آیندگان بتوانند از آن بهره ببرند.
تاریخ کهن معماری خانه های ایرانی آنگونه که شایسته است مورد مطالعه قرار نگرفته است. درپی آن معرفی و شناخت و محافظت از این بناها نیز دچار فراموشی شده است. هرچند افرادی خواسته اند در حین تحصیل و یا بعد از آن در این خصوص کاری انجام دهند ولی چون تحقیقات در مملکت ما معمولا در همان دوران تحصیل انجام می شود و پس از آن دانشجو خود را (فارغ التحصیل) و نیازمند به تحصیل نمی داند، به سراغ حرفه خود رفته و فقط در فکر کسب درآمد از آن می باشد. . این درصورتی است که دردیگرکشورهای مترقی روز توزيع شهادت نامه و فارغ التحصیلی را «روز آغاز» مينامند چه نام خوبي است. دریافت مدرک، آغاز (تحصيل) است نه انجام آن و به آن نیز بخوبی عمل می کنند. ازطرفی معمولا تحقیق و پژوهش درخصوص معماری توسط کسانی انجام می شود که شاید رشته تخصصی ایشان معماری نباشد هرچند علاقه زیادی به اینکار داشته اند ولی معمار نبوده و با دید معمارانه نیست. در دانشکده های معماری که محل تحصیل این معماری می باشد غالبا بیانی از این معماری اصیل و باهویت کمتر می شود.
بادگیرها یکی از عناصر اصلی معماری اغلب مناطق گرم کشور ایران است و بیشترین کاربرد آن در خانه ها می باشد و بدون شک نماد معماری ایرانی است. این در حالی است که کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس که سالها قبل این نماد ایرانی را از ما به عاریه گرفته اند(از طریق مهاجرت مردم بستک به آن منطقه) بدنبال ثبت و ظبط آن بنام خود هستند. این نتیجه عدم توجه ما به معماری اصیل و ارزشمند ایرانی است.
هرگاه وهرجا سخن از معماری سنتی می شود چه مکتوب و غیرمکتوب همیشه حرف وحدیثها پیرامون شکل بنا ها ونقشه وطرح وتاریخ وقدمت بنا بوده و از یکی از عوامل اصلی آن که سازندگان و پدید آورندگان این آثار می باشند سخنی گفته ونوشته نمی شود. مقوله معماران در معماری از اموری است که کمتر و شاید هم اصلا به آن پرداخته نشده است. این عامل اصلی عدم موفقیت معماران این دوره در شناخت معماری بوده است.
باید به این امر واقف بود که خمیرمایه اصلی معماری ما که بعنوان شناسنامه ملی و بیان فرهنگ ما در آن دوره بوده است، معماران هستند که در صورت عدم شناخت آنان و آموزش و کسب دانش ایشان، به هیچوجه معماری ما قابل اصلاح و هدایت به مسیر انسانی خود نخواهد بود.

اینجانب بعنوان فردی از (خانواده معماران ایرانی) و کسانیکه صاحب گوشه ای از این معماری ارزشمند در خراسان و کرمان می باشند در پی معرفی این معماری و معماران برآمده، تا درحد توان و بضاعت مالی و علمی خود بتوانم این مهم را به شایستگی معرفی نمایم.
درنگ جایز نیست. اکثر خانه ها خراب شده و اندک مانده ای از آن باقی نمانده که آنهم خیلی ارزشمند و قابل ارائه است. بنابراین چه نیکو است هر شهری قبل از اینکه خانه های تاریخی آن در هجوم ناجوانمردانه به آن منهدم و ازبین گردد کتابی در این خصوص همانند کتاب سبزوار برای آیندگان داشته باشد. درغیر اینصورت آیندگان دراین مورد قضاوت خوبی نسبت بما نخواهند داشت و بسیار ما را سرزنش خواهند کرد.
موضوع محوری تحقیق کتاب، خانه های ایرانی می باشد بامحوریت خانه های سبزوار که دارای ارزش ویژه ای بوده است. تا کنون مطالب فراوانی در خصوص معماری بناهای ارزشمند تاریخی گفته ونوشته شده است ولی با وجود گستردگی خانه ها نسبت به دیگر بناهای شهری و بین شهری، در مورد خانه ها کمتر سخنی گفته و شنیده شده است. این در حالی است که مشکل اصلی معماری امروز ما هم، خانه ها که به آن (مسکن) می گوئیم می باشد.
خانه در فرهنگ ایرانی از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است. خانه محل آرامش خانواده بوده است. آرامش بر آسایش ترجیح داشته است. یعنی ابتدا آرامش صاحب خانه مدنظر بوده سپس آسایش. چرا که آرامش از جنس روح و روان است و آرامش از جنس ماده و جسم. آرامش در روح انسان تاثیر می گذارد و آسایش بیشتر به جسم انسان تاثیر گذار است.
در گذشته هیچ معماری خانه برای فروش نمی ساخت. بلکه برای صاحب خانه و برای زندگی کردن می ساخت.
خانه همانند لباس اندازه صاحب خانه ساخته می شد. نه تنگ بود و نه گشاد، بلکه اندازه صاحب خانه بود.
با توجه به اهمیت معماری در سطح جامعه از گذشته های دور تا کنون و درک این معنی که معماری با فرهنگ هر جامعه ارتباط مستقیم دارد. واینکه معماری در هر دوره بیان مستقیم و روشن فرهنگ آن جامعه است. این فرهنگ غالب، چه خوب و بد در معماری متجلی می گردد. بنابراین لزوم توجه خاص به این مهم روشن و آشکار می شود.
بنابراین هنوز هم دیرنیست و از معماري اصیل و ارزشمند ايراني نمونه هايي وجود دارد که مي توان درس هاي زيادي از آنها گرفت.
به امید روزی که درخت فرهنگ و معماری انسانی از ریشه های کهن آن دوباره سردرآورد.
سفرنویس | SafarNevis برگزاری تورهای تهران گردی، ادیان گردی ، آرامستان گردی و معرفی ناشناخته های ایران زمین
لطف میکنید اگر خبری در این مورد دارید ما رو هم در جریان بگذارید.
تابناک:
فرماندار شهرستان شوش وقوع هر گونه تخریب در بنای حرم دانیال نبی (ع) را تکذیب کرد.
رضا نجاتی در گفتوگو با ایسنا گفت: به هیچ وجه چیزی مبنی بر تخریب در حرم دانیال نبی (ع) صحت ندارد و من این موضوع را کاملاً تکذیب میکنم.
وی افزود: در حرم کار ساختوساز در حال انجام است و آن قسمتی که فروریخته هم قسمتی از کار ساختوساز حرم دانیال نبی (ع) است.
فرماندار شهرستان شوش اظهار کرد: کارهایی که در حال انجام است جزو طرح توسعه است. طرح توسعه حرم در حال انجام است و آن بخشهایی که باید تخریب شوند در حال تخریباند.
نجاتی ادامه داد: دیوارهایی که فروریختهاند دیوارهایی بودند که در طرح توسعه حرم واقع شدهاند و باید تخریب میشدند و ارتباطی به حرم ندارند و اصلاً چیزی مبنی بر تخریب حرم صحت ندارد.
به گزارش ایسنا دیوار الحاقی قاجاری پهلوی حرم دانیال شوش در حالی فروریخت که گفته میشود کارشناسان میراث فرهنگی استان خوزستان تحت فشار با این طرح موافقت کردند و ناظر میراث فرهنگی هم هنگام گودبرداری حضور نداشته است.
شهریار: متاسفم ، همین، خیلی برایم جالب است، وقتی به آنها تذکر میدادم، که دیوار در حال فرو ریختن است، می گفتند، این دیوار 200 ساله است و تابحال نریخته، حالا که ویران شده می گویند، چند سال بیشتر قدمت نداشته!!!