خانه میرزاعلی خان امیرصدیقی در بافت تاریخی عودلاجان تخریب شد. وزارت میراث درگذشته با حفظ توده و فضای وضع موجود، اجازه نوسازی عمارت را داده بود اما در حال حاضر کل عمارت کاملا تخریب شده و دیگر اثری از این عمارت تاریخی و ارزشمند در عودلاجان نیست.

طبق اسناد در اختیار سفرنویس، این خانه توسط حسین خان امیرصدیقی بنا و عمارت در اختیار فرزندش میرزاعلی خان امیرصدیقی قرار گرفت. عمارت در یک طبقه با سقف شیروانی و سرستونهای گچبری شده و یک اتاق شاه نشین در قسمت غربی زمین بنا شده بود. و مطبخ و آب انبار نیز در طبقه زیرزمین همین بنا قرار داشت.

دربخش شرقی نیز، یک عمارت تک اشکوب قرار داشت و در سالهای اخیر کل خانه دراختیار کارگاه کیف دوزی و محل اسکان موقت کارگران شده بود. در سال 1402 مالک فعلی بنا درخواست تخریب و نوسازی عمارت را داده بود که وزارت میراث اعلام کرده بود صرفا با حفظ توده و فضای وضع موجود، امکان توسعه و بازسازی بنا امکان پذیر است.

اما طبق شواهد موجود در نهایت امر در سال 1403 با تخریب کامل این بنا موافقت و عمارت فوق الذکر کاملا تخریب شد. این تخریب در حالی صورت گرفته است که بافت تاریخی عودلاجان تهران در سال 1384 به شماره 15381 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است و هرگونه دخل و تصرف در این بافت ممنوع است.

آدرس عمارت میرزاعلی خان امیرصدیقی؛ خیابان پامنار، کوچه کشن روستا، پلاک 7 و 9
تهنویس اول) شوربختانه مستندنگاری و عکس برداری زیادی از این عمارت انجام نشده بود و برخی آن را به خانه پدری ابوالحسن خان صدیقی، مجسمه ساز میدان فردوسی و … منسوب میکنند که پیرو گفتگو با خانم نوشین دخت صدیقی (فرزند ایشان) و مطابقت عکسهای این عمارت و خانه پدری این موضوع رد شده است. تنها اطلعاتی که از زندگی میرزاعلی خان امیرصدیقی صفت در اختیار داریم این است که ایشان فرزند حسینعلی صدیقی بوده و دارای سه فرزند بوده به نامهای: حسنعلی ، دل آرام و محمد حسین که هر سه فرزند در ده های پیش درگذشته اند و شغل و منصب آقای صدیقی را نمی دانیم.

تهنویس دوم) سپاس ویژه از جناب آقای مهران تهرانی که محله پامنار و عمارتهای آن با تلاشهای ایشان و صفحه پامنار ، پابرجاست، خداقوت به شما
سفرنویس | SafarNevis برگزاری تورهای تهران گردی، ادیان گردی ، آرامستان گردی و معرفی ناشناخته های ایران زمین