با هم از سفر بنویسم (دارالفنون)

با هم از سفر بنویسیم، ایده ای بود که تلنگرش توسط آقای آرش نورآقایی و پیگیری ماجرا توسط بانو متولی دنبال و اجرایی شد، دوره همی هایی در این ارتباط تشکیل و خلاصه تصمیم بر آن شد، که دوستان اهل سفر و سفرنویسی، با هم، یا جدای از هم، به یک مکان یا یک موضوع سفری داشته باشند (واقعی یا مجازی) و تجربیات و نگاه خود را از آن سفر به اشتراک بگذارند …
دوستان عزیزی در جمع ها به صورت گسسته و یا پیوسته حضور به هم رساندند، اولین تجربه سفر، مراسم قالی شویی مشهد اردهال بود و دومین ایده سفر توسط قبله عالم مطرح شد، بازدید از دارالفنون در سال روز بهره برداری از آن … و قرار بر این شد در غروب یک روز زمستانی بازدیدی داشته باشیم از دارالفنون، هماهنگی جهت بازدید به عهده من بود …

نکته اول) دوستان سفرنویس و سفرنگار همگی متفق القول و هم دل بودند که نوشته های بلند و … موجب آزردگی خاطر می شود و علاقه ای به خواندن آن ندارند، البته وقتی یاد حضور ما در جمع افتادند، برای دل ما که شده، گفتند؛ برخی اوقات می شود، استثنا قائل شد!! خوب ما هم …
خوب قرار بود که ما هم مثل دوستان باشیم سفرنامه کوتاه و مصور بنویسیم، اما مگر می شود درباره دارالفنون کوتاه نوشت، باید کتاب چند جلدی نگاشت! هر چه تلاش کردیم نشد که نشد … پس جوری دیگر نوشتیم …

مسیر من برای رسیدن با دارالفنون مشخص بود، خیابان امیرکبیر (چراغ برق سابق) میدان امام خمینی (سپه سابق، توپخانه اسبق) خیابان ناصرخسرو (ناصری سابق) عمارت دارالفنون … البته بدون دلیل نبود این انتخاب

همان ابتدای مسیرمان در آغاز خیابان امیرکبیر تندیسی بود از عالیجناب امیرکبیر، تندیسی که گرداگرد آن پر بود از علائم ترافیک و تابلو و … علائمی که محدودیتها را یادآوری می کرد!

نکته دوم) از امیرکبیر گفتیم یاد تونل امیرکبیر افتادم در کنار همین تندیس، تونلی با هزینه 200 میلیارد حفر شد، که به علت عدم پژوهش مناسب قبل از اجرای طرح، روزانه تنها کمتر از 100 خودرو از آن تردد می کنند!

مسیرمان را ادامه دادیم تا به سرچشمه برسیم! در مسیر نگاره ای از امیرکبیر بر روی دیواری نقش بسته بود.

ادامه دادیم تا به ویرانه مدرسه نور و صداقت رسیدیم، مدرسه ای به وسعت 4609 متر که در سال 1310 در دوران پهلوی اول برای کلیمیان بنا شد اما بعدها مکانی شد برای ترویج دین مسیحیت و بعد مکانی برای نشر آیین بهایی و بعدها انبار شد و در نهایت در آتش سوزانده شد!! راستی یادمان رفت می خواستیم به سرچشمه برسیم و مدرسه دارالفنون!

مسیر را ادامه دادیم تا به دارالفنون برسیم و با نام کوچه ها به فکر فرو رفتیم که چه زود یادمان می رود، نام بزرگان را؛ نام کوچه ها را می گویم؛ شما سرچ کنید؛ مستوفی، دولت آبادی، سراج الملک، امین درباری، اشراقی، ملت، ناظم الطبا، و در نهایت روبروی دارالفنون دکتر مسعود خان
دل و دماغی برای نوشتن درباره دارالفنون نیست!
ته نویس اول) تجربه سفر سایر دوستان را در اینجا بخوانید.
ته نویس دوم) به زودی مکان جدید اولین دوره همی “با هم از سفر بنویسیم” را در مکانی کاملا جدید اعلام عمومی خواهیم کرد.