عضویت در سفرنویس

register-image

تورهای سفرنویس

tour-image

آمار سفرنویس

counter-image
358 سفر
13198 همسفر

زندگی درمیان وسایل چوبی (موزه مردم شناسی آلاشت)

پس از ورود به شهر آلاشت به قسمت پایین شهر بروید، محله پهلوان خیل در انتهای جاده پایین آلاشت و در غرب شهر واقع شده است. جاده به گونه ای طراحی شده که شهر را از پایین دور می زند و به میانه آن می رسد. پس از خرید یک بلیت هزار تومانی می توانید وارد عمارت موزه آلاشت شوید، عمارتی در دو طبقه با حیاطی به ابعاد ۱۸ در ۱۸ متر و یک گلابی وحشی در مرکز حیاط موزه مذکور با خرپای چوبی در دوران قاجار بنا شده است و متعلق به پدربزرگ رضاشاه معروف به مراد علی خان بوده که بعدها این عمارت در اختیار مصطفی خان برادر عباسعلی خان پدر رضاشاه قرار می گیرد.

عکسی قدیمی از موزه مردم شناسی آلاشت (خانه مصطفی خان)
عکسی قدیمی از موزه مردم شناسی آلاشت (خانه مصطفی خان)

می توان ضمن بازدید از داخل خانه ای قدیمی و سنتی، با ابزارهای زندگی سنتی اهالی قدیمی این روستا هم از نزدیک آشنا شد و انواع ابزارهای ریسندگی، ظرف های فلزی و چوبی، چراغ های نفتی و گردسوز، داس و تبر و ترازو و چرتکه و غیره را از نزدیک مشاهده کرد. نکته قابل توجه این است که در این موزه اشیا بیش از همه چوبی هستند چون در این منطقه جنگل راش به وفور وجود دارد و بیشتر لوازم مردم چوبی است. برای مثال، ما در این منطقه مس و مسگر نداشته ایم و بیشتر ادوات چوبی است. در این موزه یک مشک چوبی وجود دارد به نام تلم که تنه درختی را خالی کرده اند و برای گرفتن چربی شیر از آن به عنوان «مشک» بهره می برند. جوله نیز پارچ چوبی است که در اندازه های مختلف در این موزه قابل رویت است.

پیشینه عمارت
طبقه دوم ساختمان موزه در سال ۱۳۳۶ بر اثر زلزله تخریب شد و در سال ۱۳۴۸، وزارت فرهنگ و هنر به دستور وزارت دربار ساختمان را خرید و در همان سال هم شهر آلاشت به عنوان تنها بافت تاریخی استان مازندران، با شماره ۸۶۷ ثبت ملی شد. از سال ۴۹ تا ۵۳، طبقه دوم را بر اساس بافت قدیمی بازسازی کرده البته در بافت آن تغییری ایجاد نگردید. در سال ۵۳ این ساختمان به عنوان یک ساختمان فرهنگی و با عنوان موزه رضا شاه پهلوی احیا و تا سال ۵۸ فعالیت می کند. پس از پیروزی شکوهمند انقلاب یک سال به عنوان دبیرستان استفاده می شود و در این سال بدترین تخریب ها در ساختمان اتفاق می افتد.
این موزه نوروز سال ۸۸ با هدف معرفی مردم شناسی و شیوه های زندگی مردم منطقه آلاشت و سوادکوه راه اندازی شد، بخشی از اشیای موزه را اهالی به موزه اهدا کرده اند و بخشی را نیز سازمان میراث فرهنگی از تهران و استان های دیگر آورده است. در سال گذشته بالغ بر ۳۵ هزار نفر از موزه مردم شناسی آلاشت بازدید داشته اند. اشیای داخل موزه مربوط به گذشته اهالی همین منطقه است. این اشیا دو بخش عمده هستند؛ یکی مربوط به زندگی روزمره و یکی صنایع دستی. از اشیای داخل موزه می توان به منبرهای چوبی حسینیه های آلاشت و چکمه های نظامی سرتیپ همت الله پهلوان، سماور قدیمی، چراغ نفتی، کتری مسی، پارچ چوبی، آفتابه لگن قدیمی و… به علاوه اشیای چوبی موزه اشاره کرد. قدیمی ترین شیء موزه نردبانی است قدیمی به نام «کاتی» به معنای بخش بخش که نوعی نردبان است و ۳۵۰ سال قدمت دارد و از چوب گلابی وحشی ساخته شده است (همان درختی که در وسط حیاط ساختمان موزه قرار دارد).

حق استفاده از این مطلب متعلق به روزنامه ایران است و هرگونه دخل و تصرف در آن پیگرد قانونی دارد.

گزارش کامل موزه مردم شناسی آلاشت (خانه زادگاه رضا پهلوی) را در اینجا بخوانید.

همسفران

  1. با سلام جناب شهریار…من بارها تصاویر زیبای آلاشت را دیده ام ولی افسوس که هنوز موفق به دیدن حقیقی آنجا نشده ام…ممنون از اطلاعات شما…در ضمن با اجازه لینک شدید…

    شهریار: سلام و سپاس از اظهار لطف صمیمانه شما ، و سپاس از مهرتان درخصوص لینک
    نام وبلاگ شما نیز در لیست دوستان گنجانده شد.
    به امید دیدار و همسفر شدن با شما

با ما همسفر باشید

XHTML: امکان استفاده از این کدها وجود دارد: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>